Η Μέρκελ ως νέος Χίτλερ –Η τερατογένεση της κρίσης της ΕΕ

Γιάννης Ελαφρός

Τι κρύβεται πίσω από τα ξενύχτια που ρίχνουν στις τελευταίες συνόδους οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τους δραματικούς τόνους και τα γερμανικο-γαλλικά (βασικά γερμανικά) σχέδια παραπέρα αντιδραστικής μετάλλαξης της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης;

Ποιες δυνάμεις κινούν αυτή την τερατογένεση Δημοσιονομικής Δικτατορίας στη Γηραιά Ήπειρο; Πρόκειται άραγε μόνο για τον αυταρχισμό της Μέρκελ και της γερμανικής ηγεσίας; Για την μικρότητα του Σαρκοζί; Για την υποταγή των άλλων εταίρων και αστικών τάξεων της Ευρώπης; Τι είναι αυτό που τους ενώνει βαθύτερα και τους κάνει να ανταγωνίζονται με τον πιο λυσσαλέο τρόπο;

Σε πολλά λαϊκά αναγνώσματα και επιφανειακές ιστορικές αναφορές, που ανθούν στην άλλη όχθη του Ατλαντικού ωκεανού, για την μεγάλη εξαετή και παγκόσμια σφαγή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ευθύνεται ο Χίτλερ («που ήταν παρανοϊκός»), ενώ η δημιουργία του Γ’ Ράιχ εμφανίζεται με ένα εξωιστορικό τρόπο, σαν να προέκυψε απλά από την απληστία και τη βαρβαρότητα ενός συγκεκριμένου πολιτικού προσωπικού. Οι πραγματικές αιτίες, η τρομερή καπιταλιστική κρίση του ΄29-΄33 και η μετέπειτα ύφεση, η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, η αιματοβαμμένη κατάπνιξη της επαναστατικής τάσης στην Γερμανία και η διεθνής αστικής επιδίωξη να ηττηθεί το αποτύπωμα της Οκτωβριανής Επανάστασης, δεν αναφέρονται.

Έτσι και σήμερα, είναι απαραίτητο να ψάξουμε τις κοινωνικές – ταξικές αιτίες που βρίσκονται πίσω από τις πρόσφατες εξελίξεις και διεργασίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί μόνο έτσι το εργατικό κίνημα και η Αριστερά θα μπορέσει να έχει ουσιαστικές απαντήσεις και στρατηγική ματιά. Βεβαίως, το σημερινό κείμενο δεν φιλοδοξεί να «κλείσει» αυτό το θέμα (πως θα μπορούσε άλλωστε;), παρά μόνο να θέσει ορισμένα σημεία, ορισμένα κριτήρια και να δώσει ερεθίσματα. 

Νομίζουμε ότι χωρίς αμφιβολία, το βασικό κριτήριο οποιασδήποτε προσπάθειας ανάλυσης αποτελεί η εξέλιξη της καπιταλιστικής κρίσης και της Μεγάλης Ύφεσης του 21ου αιώνα που δεν λέει να τελειώσει, ενώ η απειλή ενός νταμπλ ντιπ (μιας δεύτερης κρισιακής βουτιάς, ακόμα πιο καταστροφικής) καραδοκεί. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τον Σεπτέμβριο καταγράφηκε πτώση της βιομηχανικής παραγωγής στην Γερμανία (-2,7%, έναντι πρόβλεψης για –0,9%), ενώ η ανάκαμψη στις ΗΠΑ κινείται με μικρότερους ρυθμούς από το 2010. Οι υποβαθμίσεις (ή η απειλή υποβάθμισης) από τους διαβόητους «οίκους» των οικονομιών βασικών ευρωπαϊκών χωρών (και βεβαίως και των τραπεζικών τους συστημάτων) αποτελεί αναμφίβολα μία υπονομευτική κίνηση του αμερικανικού κυρίως παράγοντα (που ελέγχει βασικά τις εταιρείες αξιολόγησης), αλλά αποτυπώνει  και τις προβλέψεις για το υφεσιακό μέλλον του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι στις συνθήκες της βαθιάς ύφεσης, των τρομερών κοινωνικών συνεπειών, της όξυνσης της ταξικής πάλης και της έντασης των ενδοαστικών ανταγωνισμών, οι Συμφωνίες στην ΕΕ μόνο για τη σταθερότητά τους δεν πρόκειται να χαρακτηριστούν.     

Όλα δείχνουν ότι θα βρεθούμε μπροστά σε νέα επεισόδια της κρίσης, με ανυπολόγιστες συνέπειες στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, που αποδείχθηκε εξαιρετικά αδύναμο απέναντι στα κύματα της κρίσης, παράγοντας όξυνσης της αστάθειας και σε καμία περίπτωση ασφαλές λιμάνι, όπως μας έλεγαν.

Η κεντρομόλα τάση στην ΕΕ, εκφράζει τη συνεργασία των αστικών τάξεων για τη διαμόρφωση του νέου αντεργατικού πλαισίου

Η καπιταλιστική κρίση και η παρατεινόμενη ύφεση αναπτύσσουν δύο τάσεις στις αστικές τάξεις, οι οποίες καταγράφονται στις πρόσφατες εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι οποίες δρουν συνδυαστικά, σε διαλεκτική ενότητα και αντιπαράθεση. Η πρώτη τάση είναι η κεντρομόλα, η τάση συνεργασίας για τη διαμόρφωση του νέου αντεργατικού πλαισίου που θα επιτρέψει την εμβάθυνση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και την ανάταξη της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους. Είναι η τάση συσπείρωσης των αστικών τάξεων απέναντι στους εργαζόμενους και τους λαούς όλων των χωρών. Ο αστικός αυτός συνεταιρισμός δεν γίνεται με όρους ισοτιμίας, αλλά όπως πάντα σε αυτό το βάρβαρο και ληστρικό σύστημα, μοιάζει με συμμορία κακοποιών, όπου η μοιρασιά της λείας γίνεται με κριτήριο τη δύναμη και με σαφείς ιεραρχίες. Αυτή η τάση εκφράζεται στην αποδοχή από τους 24 ηγέτες κρατών μελών της ΕΕ (πλην Λακεδαιμονίων, δηλαδή των Βρετανών) της πρότασης για Δημοσιονομικό Σύμφωνο σταθερότητας, που διαμόρφωσε κυρίως η Γερμανία, αυτό το «Τζουράσικ Παρκ» των πολυεθνικών και των τραπεζών, όπως το χαρακτήρισε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Οι αστικές τάξεις συμμετέχουν εθελοντικά, στο πλαίσιο βέβαια των ιστορικών τους δυνατοτήτων, δεν είναι αποτέλεσμα «κατοχής», ούτε «εθελοδουλείας». Αποτελεί έκφραση στυγνών ταξικών συμφερόντων, για τα οποία αποφασίζουν να παραχωρήσουν ουσιαστικό μέρος της εθνικής κυριαρχίας και της αυτοτέλειάς τους. Ο στόχος τους είναι (και της ελληνικής αστικής τάξης), αξιοποιώντας τη συνασπισμένη δύναμη του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, να μεγαλώσουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων στη χώρα τους, να προασπίσουν τη συμμετοχή τους στα ευρύτερα δίκτυα της καπιταλιστικής κυκλοφορίας, παραχωρώντας γι’ αυτό ένα ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο (τίμημα, μίζα) στα ηγεμονικά κεφάλαια, στη συγκεκριμένη περίπτωση τα γερμανικά.

Η δεύτερη τάση είναι η φυγόκεντρη, η όξυνση του ενδοϊμπεριαλιστικού και ενδοαστικού ανταγωνισμού, όπως εκφράστηκε στη διαφωνία της Βρετανίας, αλλά όχι μόνο. Η τάση του ανταγωνισμού είναι πανταχού παρούσα (γιατί είναι στο γενετικό κώδικα του καπιταλισμού) και δρα βεβαίως και εντός του πλαισίου της συμφωνίας, όπως δείχνει η διαρκής αντιπαράθεση – διαπραγμάτευση μεταξύ Μέρκελ και Σαρκοζί. Σήμερα, η κεντρομόλα τάση του ευρωπαϊκού κεφαλαίου παραμένει κυρίαρχη, ενώ ιδιαίτερα οι αστικές τάξεις των πιο αδύναμων ή υπό υποβάθμιση χωρών (με πρώτη την Ελλάδα) έχουν απόφαση συμμετοχής στο νέο Δημοσιονομικό Νταχάου και στη νέα ευρωζώνη της ασφυκτικής λιτότητας, για να προασπίσουν την αναπαραγωγή τους. Κάτω από συνθήκες όξυνσης των αντιθέσεων και των αδιεξόδων, με την παρέμβαση και ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών (ΗΠΑ, Βρετανία κά) η φυγόκεντρη τάση μπορεί να επιφέρει ρήγματα στο συγκεκριμένο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Όλα δείχνουν ότι θα βρεθούμε μπροστά σε νέα επεισόδια της κρίσης, με ανυπολόγιστες συνέπειες στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, που αποδείχθηκε εξαιρετικά αδύναμο απέναντι στα κύματα της κρίσης, παράγοντας όξυνσης της αστάθειας και σε καμία περίπτωση ασφαλές λιμάνι, όπως μας έλεγαν. Βασική αιτία είναι ότι τα συσσωρευμένα κεφάλαια δεν βρίσκουν διέξοδο σε κερδοφόρες επενδύσεις (βλ. και πρόσφατη απόφαση Πολιτικής Επιτροπής ΝΑΡ), με αποτέλεσμα τρία χρόνια μετά την κλιμάκωση της κρίσης η «φούσκα» του χρηματοπιστωτικού συστήματος να μεγαλώνει. Το 2008, η σχέση παγκόσμιου ΑΕΠ με την παγκόσμια αγορά παραγώγων (εντός και εκτός χρηματιστηρίων) ήταν 61,26 προς 655,8 τρισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή 1:10,7. Το 2011 ανέβηκε στο 64,2:790,6 τρις., δηλαδή 1:12,3! Την ίδια ώρα, η ενίσχυση, το «τρομπάρισμα»,  των τραπεζών σε επίπεδο ευρωπαϊκής Ένωσης έχει πάρει ασύλληπτες διαστάσεις: Σύμφωνα με ανακοίνωση της κομισιόν οι κρατικές ενισχύσεις υπέρ του χρηματοπιστωτικού τομέα από τις οποίες επωφελήθηκαν οι τράπεζες, από τον Οκτώβριο του 2008 έως την 31η Δεκεμβρίου 2010, έφτασε στο κολοσσιαίο ποσό των 1,6 τρισ. ευρώ! Το 74% είχε τη μορφή κρατικών εγγυήσεων. Ενδιαφέρον: τρία κράτη μέλη έλαβαν σχεδόν το 60% της συνολικής ενίσχυσης: Ιρλανδία (25%), Ηνωμένο Βασίλειο (18%) και Γερμανία (15%). Ε, λοιπόν όλα αυτά τα ποσά πρέπει να συγκεντρωθούν από τη λεηλασία των εργαζομένων και των κοινωνικών υποδομών. Αυτό οργανώνουν οι πρόσφατες αποφάσεις των ευρωπαϊκών συνόδων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει παραπέρα βήματα προς την κοινή οικονομική διακυβέρνησή της. Μόνο που σε διάψευση των ευρωπαϊστών δεν έχουν τίποτα το φιλολαϊκό, το δημοκρατικό, αλλά είναι τα βήματα ενός αντεργατικού τέρατος, «αποκρουστική μετάλλαξη της αντιδραστικής ΕΕ, που είχε στο DNA της την κυριαρχία του κεφαλαίου» (από το ΠΡΙΝ 11/12/11)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: